شمارهٔ ۱۵۹۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ازرسان۹ بیت

رو، ای صبا و سلامم به دلنواز رساننیاز بنده بدان شوخ عشوه ساز رسان

بمردم و نگشادم غمش، چو جان بدهمببر حکایت و بر محرمان راز رسان

به جان کاسته افسانه فراق بگوبه شمع سوخته پروانه گداز رسان

کجایی، ای که دلت بر هلاک ناخوش بودبیا و مژده بدان لعل دلنواز رسان

من آنچه می کشم اندر درازی شبهابه روزگار سر زلف او فراز رسان

دلم ببردی و ترسم که درد آن رسدتدلم به زلف نگهدار و درد باز رسان

حریف می طلبد نرگس مقامر توخبر به حلقه مردان پاکباز رسان

چو نیم خورده خود باده بر زمین فگنیبگو «به روح ستم کشتگان ناز رسان »

ز ناز این همه نتوان فروخت بر خسروشکسته را قدری مرهم نیاز رسان

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صبا که نماد نسیم و محبت است، می‌خواهد تا محبت و دلنوازی را به محبوبش برساند. او به یاد عشق و غم فراق صحبت می‌کند و از دردها و مشکلاتی که در دل دارد، می‌گوید. شاعر از محبوبش می‌خواهد که به او مژده‌ای دهد و او را از تنهایی نجات دهد. همچنین، او به وضعیت عاشقانه خود اشاره می‌کند و به دوستانش می‌گوید که خبر از او را به دیگران برسانند. در نهایت، شاعر به درد و رنج کسانی که در عشق شکست خورده‌اند، اشاره کرده و از آن‌ها می‌خواهد تا مرهمی بر زخم‌های خود بگذارند.