شمارهٔ ۱۵۲۲
شبی بخرام و مه را کار بشکنرخی بنما و گل را بار بشکن
ز سر جوش دلم برگیر جامیخمار نرگس بیمار بشکن
مخور با مردمان عشق بادهسفالش بر سر اغیار بشکن
صبوحی کرده از مجلس برون آیبتان را چاشت گه بازار بشکن
سرم نطع است پایی کوب، ای مستدماغ عقل دعوی دار بشکن
جهان می کشی هر روز، بنشینیک امروز از پی من کار بشکن
خط مشکین یار، ای گل، نه سهل استورق، کانجا رسی، زنهار بشکن
بر آن دامن نخواهم خون خود نیزقبا را عطف خونین وار بشکن
دل خسرو شکستی، وه که گفته ستکه مهر حقه اسرار بشکن