شمارهٔ ۱۵۱۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ن۹ بیت

مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه مندرون تا آتشی نبود، نخیزد دود از روزن

ز جامه گر چه جان پاره کنی، کی باورم داری؟ترا کاسیب خواری هیچ گه نگرفت در دامن

گناهی جز وفاداری من اندر خود نمی بینمندانم تا که فرمودت که دل از دوستان بر کن

اگر از ناز خون ریزی، حلالت کردم، ای بدخووگراز دوست جان خواهی، رضایت خواهم، ای دشمن

مرا در باغ می خوانی، مگر آگه نه ای از خود؟رها کن تا ترا ببینم، چه جای لاله و نسرن

الا، ای ساقی مستان، طفیل جرعه رندانشرابی گر نمی ارزم، سفالی بر سرم بشکن

ببر از من همه اسباب هستی جز وفای خودکه آن در خاک خواهد رفت، دور از روی تو با من

رقیبا، گردنت بار گران را بر نمی تابدتو از خون مسلمانان گرانباری مکن گردن

برفت از یاد خسرو زاد و بوم کهنه در کویشچو مرغی در قفس ماند، فرامش گرددش مسکن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و غم عاشقانه است. شاعر از دردش می‌گوید و تأکید می‌کند که این درد نه شوخی است و نه به سادگی رفع می‌شود. او به وفاداری‌اش اشاره می‌کند و از عدم درک دیگران از احساساتش گله‌مند است. نگرانی از تبعات جدایی از دوستان و ناز معشوق را مطرح می‌کند. شاعر به ساقی می‌گوید که اگر نتواند شرابی ارزشمند به او بدهد، بهتر است همه چیز را از او بگیرد جز وفاداری‌اش. در انتها، او از درد جدایی و فراموشی یاد می‌کند و به احساس تنهایی و حسرت خود اشاره دارد.