شمارهٔ ۱۴۸۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انباشیم۷ بیت

بیا تا بی گل و صهبا نباشیمکه گل باشد بسی و ما نباشیم

ز گل نازک تریم و چند گاهیبه جز زیر گل و خارا نباشیم

بیا، یارا و با ما باش امروزچو می دانی که ما فردا نباشیم

چو تنها بودنی، باید، همان بهکه از هم صحبتان تنها نباشیم

چو نگذارند یک جا دوستان راچرا با دوستان یک جا نباشیم؟

چو زیر پای می باید شدن خاکچرا چون خاک زیر پا نباشیم

چو بودن نیست، خسرو، جز دو روزیدو روزی نیز بگذر تا نباشیم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به زندگی در لحظه و لذت بردن از آن اشاره دارد. شاعر با بیان این که زندگی کوتاه است و فردا ممکن است وجود نداشته باشد، از هم‌نشینی و دوستی با دیگران در همین لحظه سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که باید از زیبایی‌های زندگی مثل گل و می بهره‌مند شویم و به جای نگرانی از آینده، در کنار یکدیگر باشدیم. در نهایت، شاعر تأکید دارد که تنها بودن بهتر است تا با دیگران از هم دور باشیم، و امیدوار است که در نهایت در کنار دوستانمان زندگی کنیم تا در این دنیای فانی، لذت و خوشی را تجربه کنیم.