شمارهٔ ۱۴۶۷
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ربکنم۸ بیت
چون شکر زان دو لعل تر بکنمدل نخواهم که از شکر بکنم
لب تو آب زندگانی راترعه خون شود، اگر بکنم
تا بسوزم در آتش غم توگوشه ای هر دم از جگر بکنم
گر نباشد امید دیدن تودیده خویش را ز سر بکنم
پیش رویت در آتش اندازمگل که از باغ تازه تر بکنم
نکنم دل ز مهرت، ار هر شبجان ز عشق تو تا سحر بکنم
بر مکن چشم مردمی از منکه نیارم ز تو نظر بکنم
جان کند خسرو از لبت هر دمخنده ای زن که بیشتر بکنم