شمارهٔ ۱۳۸۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: امیگوییم۸ بیت

روی تو ماه سما می گوییمموی تو مشک ختا می گوییم

پیش آن قامت چون نیشکرتسرو را ز هر گیا می گوییم

مرا ترا یک نظر از ما نرسدگر چه انگشت نما می گوییم

دیده را خاک درت می دانیمتا ندانی که ریا می گوییم

شکر آن است که اندر لب تستسخن این است که ما می گوییم

قصه خود ز لبت می جوییمغصه خویش ترا می گوییم

کعبتین است دو چشمت کو رامهره بازی به دغا می گوییم

طاق محراب دو ابروت ز دورما ببینیم و دعا می گوییم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در وصف زیبایی و جذابیت معشوق سروده شده است. شاعر با تشبیه‌های زیبا از چهره و موهای معشوق که آن‌ها را به ماه و مشک تشبیه کرده، عشق و علاقه‌اش را به او ابراز می‌کند. او همچنین به قامت معشوق که مانند سرو است اشاره می‌کند و می‌گوید دیدن او باعث فراموشی دیگران می‌شود. شاعر اعتراف می‌کند که آرزو می‌کند یک نگاه از معشوق ببیند و به خاک درگاه او افتخار می‌کند. او در نهایت از لب‌های معشوق و غم خود سخن می‌گوید و چشمان او را مرکز عبادت و دعا می‌داند.