شمارهٔ ۱۳۵۳
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: وشکنم۶ بیت
ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنمچاشنی کرده از آن لب به سخن گوش کنم
مست آیی تو و پس گویی «از هوش مرو»باش باری بزیم وانگه سخن گوش کنم
می خلی روز و شب اندر دل آزرده منبه چه مشغول شوم کز تو فراموش کنم؟
وه که از دود جگر این تن چون کاه بسوختتا کی این آتش افروخته خس پوش کنم!
ای خردمند، در این گوشه سخنهای کسی ستکی توانم که سخنهای تو در گوش کنم؟
کیست خسرو که عنان گیر تو گردد به وصال؟لیکن ار حکم کنی غاشیه بر دوش کنم