شمارهٔ ۱۳۱۸

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: وناوفتم۷ بیت

باز آمد آن وقتی که من از گریه در خون اوفتمدامان عصمت بردرم، وز پرده بیرون اوفتم

غمهای خود گویم که آن همدرد را باور شودگر من به محشر ناگهان پهلوی مجنون اوفتم

سیاره دولت مرا، گر پایه بر گردون بردبهر زمین بوس درت از اوج گردون اوفتم

چون قرعه گردم هر شبی پهلو به پهلو تا مگروقتی به زیر پای تو زین فال میمون اوفتم

این گریه گویی روغن است از بهر سوزاک دلمکافزون شود شعله مرا، گر خود به جیحون اوفتم

خواب اجل می آیدم، لابد همی آید، چو منبر بالش غم سر نهم بر بستر خون اوفتم

در محنت آباد دلم، خسرو، نمی گنجد غمشفرهادوار اکنون مگر در کوه و هامون اوفتم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او از غم و اندوهی که در درونش وجود دارد سخن می‌گوید و به حالت قطع و وصل گریه و محنت اشاره می‌کند. او به عشق و دردهایی که در این مسیر تجربه کرده اشاره می‌نماید و از اینکه گویی در دنیایی پر از محنت غوطه‌ور است ابراز ناراحتی می‌کند. شاعر همچنین به اشاراتی به مجنون و فرهاد و عشق‌های ناکام اشاره دارد و از سرنوشت و تقدیرهایی که بربود او ناشی می‌شوند، شکوایه می‌کند. در نهایت، شاعر حسرت و اندوه عمیق خود را به تصویر می‌کشد و از بی‌احساسی و رنج درونی‌اش سخن می‌گوید.