شمارهٔ ۱۲۸۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اناویم۷ بیت

پری رویی که من حیران اویمبه جان آمد دل از هجران اویم

رقیبا، دیدنم باری رها کندو روزه عمر تا مهمان اویم

بگفتندش، فلان مرد از غمت، گفت«نخواهد مرد چون من جان اویم »

صبا هم بر شکست از ما که روزینیارد بویی از بستان اویم

چو مردم تشنه من در وادی هجرچه سود ار چشمه حیوان اویم؟

ز زلفش دل همی جستم، دلم گفتکه زان تو نیم، من زان اویم

چو بر خسرو سیاست راند، گفتمکه با تو گفت من سلطان اویم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره دلی پر از عشق و درد ناشی از جدایی است. شاعر به زیبایی و محبوبی اشاره می‌کند که آرزوی دیدارش را دارد و از رقیب می‌خواهد که اجازه دهد برای مدتی هم که شده، او را ملاقات کند. او با حسرت و اندوه از بی‌خبری از محبوبش سخن می‌گوید و به تشنگی‌اش در این راه اشاره می‌کند. شاعر نمی‌تواند بدون عشق محبوب زندگی کند و به او می‌گوید که او مانند جانش به او وابسته است. در نهایت، از سیاست و احوالات خود می‌گوید و اینکه در این عرصه نیز تحت تاثیر عشق است.