شمارهٔ ۱۲۸۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انفرستم۷ بیت

به دست باد، کان سو جان فرستممرا بویی ست آخر آن فرستم

اگر خود تیر بر جانم گشاییبه استقبال تیرت جان فرستم

به کشتن خون بهایم آنقدر بسکه گویی بهر خون فرمان فرستم

همایی چون تو، وانگه استخوانمبگو تا بر سگ دربان فرستم

اگر گوید، برنجد از طفیلیسری در خدمت چوگان فرستم

نماند اندر تنم نقدی که بر شاهخراجی زین ده ویران فرستم

ز تیزی نظر کش نه به شمشیرکه خسرو را به تو قربان فرستم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عاشقانه و فداکاری خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او می‌گوید که با هر نخی که به دست باد فرستاده می‌شود، بویی از معشوق را به خود می‌چسباند و حتی اگر دشمنان تیر بر قلبش بزنند، جانش را به استقبال تیر معشوق می‌فرستد. شاعر برای خونبهای خود اشاره می‌کند که جانش را به راحتی فدای معشوق می‌کند، و اگر پرنده‌ای مانند همای به سراغش بیاید، دیگر به فکر سگ دربان خواهد بود. او از عشق خود به معشوق می‌گوید و تصریح می‌کند که برای خدمت به او هر نوع فداکاری را انجام خواهد داد، حتی اگر این به قیمت جانش تمام شود. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که عشق او به معشوق بسیار عمیق و واقعی است.