شمارهٔ ۱۲۷۳
یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟دل نیست به دستم، سخن جان به که گویم؟
آه از دل من دود برآرد همه شب، آهکاین سوختگی غم هجران به که گویم؟
افسانه من ناخوش و کس محرم آن نیستاندک نبود، صبر فراوان به که گویم؟
خونابه پیدا همه بینند خود از چشماحوال جگر خوردن پنهان به که گویم؟
دردی ست در این سینه که همدرد شناسندبیدرد چو باور نکند، آن به که گویم؟
خوابش نگرم جان به لب آمد که برون دهمن نیم شب آن خواب پریشان به که گویم؟
دشنام دهد دشمن و تشنیع زند دوستچندین شنوم از که و چندان به که گویم؟
من قصه دهم شرح و ز مستی ننهد گوشآن زودکش دیر پشیمان، به که گویم؟
بلبل بکند ناله چو خسرو به سحرگاهچون نشنود آن سرو خرامان، به که گویم؟