شمارهٔ ۱۲۶۹

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: شانیم۷ بیت

صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیمنی رند تمامیم کزین رند وشانیم

این کاسه سر بهر چه داریم به عزت؟گر در صف مستانش سبویی نکشانیم

هر چند که در کیسه نداریم پشیزیدر همت ما بین تو که جمشید وشانیم

کو ساقی نوخیز که بالای دو دیدهچندان که دو ابرو بنشاند بنشانیم

پیش آر می، ای ساقی خونریز که پیشتاز لب بخوریم و زمژه باز فشانیم

گر زنده نداریم شبی پیش تو، گر زانکخود را به سر کوی تو یک شب بکشانیم

خون خوردنم، ای مست جوانی، چو ندانیدانی چو ترا شربت خسرو بچشانیم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی شادی و عشق به طرب و می‌گساری است. شاعر از دوستانش می‌خواهد که در این درد و رنج، بگذارند که شادی و مستی را تجربه کنند. او به ارزش و زیبایی زندگی اشاره می‌کند و به ساقی می‌گوید که برایشان شرابی بیاورد تا از آن بچشند. حتی اگر در جیبش چیزی نداشته باشد، همچنان خود را با عظمت و شکوه جمشید به درجهٔ رفیع و سرشار از خوشی می‌بیند. شاعر بر این باور است که مهمترین چیز لذت بردن از لحظات زندگی است، حتی اگر شرایط مالی مناسب نباشد. او در نهایت از ساقی می‌خواهد تا آنان را با نوشیدنی‌ای خوشمزه آشنا کند.