شمارهٔ ۱۲۳۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انازدستدل۶ بیت

من نخواهم برد جان از دست دلای مسلمانان، فغان از دست دل

سینه می سوزد مدام از جور چشمدیده می گرید روان از دست دل

هر که از دستان دل غافل شودزود گردد داستان از دست دل

جانم اندر تاب و دل در تب بمانداین ز دست چشم و آن از دست دل

گفته بودم پای در دامن کشموین حکایت کی توان از دست دل

قوت پایی نداری، خسرواتا نهی سر در جهان از دست دل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساساتی عمیق و دردناک است که شاعر از معانیت دل و عشق می‌کشد. او از رنج و عذابی سخن می‌گوید که چشم‌ها و دلش به او تحمیل کرده‌اند. دل در حال سوختن است و اشک‌ها مدام از چشمانش جاری می‌شوند. شاعر به دیگران هشدار می‌دهد که اگر از تأثیر دل غافل شوند، دچار مشکلاتی خواهند شد. او حتی ناتوانی خود را در کنترل این احساسات نشان می‌دهد و بیان می‌کند که نمی‌تواند از این وضعیت رهایی یابد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که برای رهایی از این درد، چاره‌ای ندارد.