شمارهٔ ۱۱۶۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: وش۸ بیت

ای لب چون شکرت چشمه نوشای رخ چون قمرت غارت هوش

ورق گل بدریده ست صباتا بدید آن خط چون مرزنگوش

هر دم از روی خوی آلوده تولاله را خون دل آید در جوش

دل عشاق چنان می ببریکه خبر می نشود گوش به گوش

کسی بود آنکه نشینم با توباده در دست و گل اندر آغوش

من قدح دیر ندارم بر دستتا تو مستانه نگویی که بنوش

لب نهم بر لب لعلت، وانگاهمی لبالب کنم و نوشانوش

خسروا، توبه چو نی در حد تستباری اندر طرب و مستی کوش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیفگر زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و شاعرانه، به وصف لب‌های شیرین، رخسار دل‌ربا و حالت بی‌مثال معشوق می‌پردازد. او اشاره می‌کند که عشق و شوق به این زیبایی‌ها، دل عاشقان را به درد می‌آورد و آنها را در جوش و خروش می‌اندازد. شاعر همچنین به تمایل خود برای نشستن با معشوق و نوشیدن شراب اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که بدون وجود معشوق، لذتی از خوشی و مستی نمی‌برد. در پایان، او به توبه و سرگرمی در عشق و شادی تأکید می‌کند.