شمارهٔ ۱۱۳۵
بر جمالت همچنان من عاشق زارم هنوزناله ای کز سوز عشقت داشتم دارم هنوز
ای طبیب مهربان، چون رنجه فرمودی قدماز سر بالین من مگذر که بیمارم هنوز
ای به قول دشمنان کوشیده در آزار مندوستم، با من مشو دشمن که من یارم هنوز
مرده ام بی یار و پندارم که دارم زندگیجان من رفته ست و من با خود نمی آرم هنوز
خلق گویندم که خسرو، جامه شیخی بپوشچون بپوشم، کز میان نگشوده زنارم هنوز