شمارهٔ ۱۱۰۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یدهتر۷ بیت

هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تردل از برم رمیده و من زو رمیده تر

افغان ز تو که هست به گوشت فغان منهر چند بیش می شنوی ناشنیده تر

شیرین غمی ست عشق، ولیکن زمان کجاست؟ای دل، بگویمت که بخور، لیک دیده تر

خلقی به راه منتظرت جان سپرده اندای ترک مست، دار عنان را کشیده تر

تو فتنه زمان شدی، ورنه روزگاربوده ست پیش ازین قدری آرمیده تر

ای دوست، پرده پوشی مجنون ز عقل نیستکور است دامنی ز گریبان دریده تر

خسرو، زمان رفتن و بر دوش بار عشقراه دراز می روی، آخر جریده تر!

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از جدایی و عشق صحبت می‌کند. او هر شب در هجران معشوقش پریشان و اشک‌ریزان است و دلش از او دور شده است. با وجود اینکه معشوقش فریادهای او را می‌شنود، همچنان او را نادیده می‌گیرد. شاعر عشق را غمی شیرین می‌داند اما از کمبود زمان برای بودن با معشوق شکایت می‌کند. او به محبوبش می‌گوید که بسیاری از خلق برای دیدنش جان می‌دهند و از او می‌خواهد که خوشی را بگذراند و به سراغش بیاید. در انتها، شاعر به سختی راه عشق اشاره می‌کند و می‌نویسد که با وجود تمام مشکلات، هنوز به عشق خود ادامه می‌دهد.