شمارهٔ ۱۰۹۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اییکمگیر۱۱ بیت

گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیرور جهانم نبود، کهنه سرایی کم گیر

این دل سوخته با گوشه محنت خو کردگر به باغی نرود، برگ و نوایی کم گیر

زهد من خدمت رندان خرابات بس استگر نمازی نکنم، رسم ریایی کم گیر

زاهد ار سوی من از ننگ نبیند هرگزما به دشنام تو سازیم، دعایی کم گیر

زر خسان راست، مرا گوهر درویشی بسجوهری را ز دکان کاهربایی کم گیر

گر دل مرده ما زندگی تو به نیافتدر خم آب حیات است، صفایی کم گیر

خلق از مشک و من از خاک در دوست خوشماین صواب است مرا، بوی خطایی کم گیر

گر ز عشاق تو من کشته شدم، عمر تو باداز صف کج کلهان ژنده قبایی کم گیر

غم مخور گر شود آواره ز کویت چو منیاز قدمگاه سران بی سر و پایی کم گیر

من که باشم که کسی از چو منی یاد کنداز گلستان ارم برگ گیایی کم گیر

صد چو خسرو به درت هست، یکی گو کم باشدر طرب خانه جمشید گدایی کم گیر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی دل‌خوشی‌ها و غم‌های زندگی و عشق است. شاعر به عشق و زهد اشاره می‌کند و می‌گوید که گرچه زمین و جهان پر از مشکلات و ناکامی‌هاست، اما او به محنت‌ها عادت کرده است. او تأکید می‌کند که ارزش‌های درونی و معنوی از مالی و ظاهری مهم‌تر هستند و اگر کسی از او بدگویی کند، او دعای خیر برای او خواهد کرد. همچنین، شاعر به تضاد بین دنیای مادی و معنوی اشاره کرده و از عشق و دوستی به عنوان منبع آرامش یاد می‌کند. در نهایت، او به ناامیدی‌ها و بی‌چیزی‌هایش اشاره می‌کند اما در عین حال به صفای دل و ارادت خود به معشوق می‌بالد.