شمارهٔ ۱۰۴۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ونبود۷ بیت

ترکی که جست و جوی دل من جز او نبوداو را دلی نبود که در جست و جو نبود

دامن کشید از من خاکی بسان گلگویی کش از بهار وفا هیچ بو نبود

شمشیر مهر زد به من بی دل و بریدشمشیر نیک بود، بریدن نکو نبود

بفریفت مر مرا به سخنهای دلفریبورنه دل مرا سر هر گفت و گو نبود

در حیرتم که یارب، از او بود این کرمبا خود به جای او دگری بود، او نبود

با او نبود آنک چنانها همی نمودبا آنک می نمود چنانها جز او نبود

خسرو بساز با شب تنهائی فراقگر گویمت که شمع کجا رفت، کاو نبود

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که بیانگر محبت و دلتنگی شاعر برای محبوبش است. شاعر در جستجوی دل‌باخته خود تنها او را می‌بیند و دیگران را نادیده می‌گیرد. او احساس می‌کند که محبوبش به مانند گلی سرشار از زیبایی و لطافت است، اما در عین حال، او را از خود دور کرده و تنها گذاشته است. شاعر به نوعی تلخی جدایی را به تصویر می‌کشد و از کرم و محبت محبوبش متعجب است، چرا که در حقیقت او را نمی‌تواند پیدا کند. در این ابیات، شاعر از درد فراق و تنهایی خود می‌گوید و با حسرت به یاد می‌آورد که شمعی که روشنایی بخش دلش بود، دیگر در کنار او نیست.