شمارهٔ ۱۰۳۹
تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟از گاز بر آن لبها آزار چه خوب آید؟
جانان چو دهد فرمان در کشتن مشتاقانپیش نظرش رفتن بر دار چه خوب آید؟
می سوزم و می گردم گرد سر شمع خودرقاصی پروانه بر نار، چه خوب آید؟
هم بار جفا بردم، هم جام جفا خوردماینکار که من کردم، از یار چه خوب آید؟
آن روز که جان بدهم در حسرت پابوسشبر خاک من آن بت را رفتار چه خوب آید؟
روزی که پس از عمری شب روز کند با منشب تا به سحر پیشش گفتار چه خوب آید؟
من خود بکشم خود را از دست غمش، لیکنیارب که هم از دستش این کار چه خوب آید؟
چون پیش بتان زاهد تسبیح گسل گردداز رشته تسبیحش زنار چه خوب آید؟
چون دوست کند بر جان دعوی خداوندیدر بندگی از خسرو اقرار چه خوب آید؟