شمارهٔ ۱۰۲۸

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیه: اربماند۱۱ بیت

خوش آن شبی که سرم زیر پای یار بمانددو دیده در ره آن سرو گلعذار بماند

شرابها که کشیدم به روی ساقی خویشبرفت از سر و درد سر و خمار بماند

چراش سیر ندیدم که زود گشتم مستمرا درون دل این داغ یادگار بماند

گر آب خضر خورم درد سر دهد که مرابه کام لذت مهمان خوش گوار بماند

گذشت آن شب و آن عیش و آن نشاط، ولیکبه یادگار درین سینه فگار بماند

چگونه بر کنم آخر که خاک بر سر منسری که در ره جولان آن سوار بماند

به یاد پات یکی بوسه یادگار دهمکه جان همی رود و دست و پا ز کار بماند

حدیث اهل نصیحت نگنجدم در دلکه در درونه سخنهای آن نگار بماند

کنون چنان که همی بایدت بکش، ای دوستکه عقل و صبر مرا دست اختیار بماند

مرا ز بخت دلی بود پیش ازین نالانبرفت آن دل و این ناله های زار بماند

غمم بکشت به زاری و هم خوشم، باریکه این فسانه خسرو به گوش یار بماند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاد شب‌های خوشی می‌افتد که در کنار یار و معشوقش گذرانده است. او از شراب‌نوشی و مستی یاد می‌کند و به داغی که از محبت یار در دلش باقی‌ مانده اشاره می‌کند. هرچند آن شب‌ها سپری شده و شادی‌ها رخت بربسته، اما خاطراتشان در دل شاعر باقی‌ مانده است. او درباره احساسات عمیق خود و نیازی که به عشق دارد سخن می‌گوید و به قدرت عشق اشاره می‌کند که عقل و صبرش را تحت تأثیر قرار داده است. در پایان، شاعر به غم و اندوهی که هم‌زمان با خوشی‌ها احساس کرده، اشاره دارد و می‌گوید که داستان عشقش به یاد یارش همیشه خواهد ماند.