شمارهٔ ۱۰۱۵
به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتدبسا دلهای مسکینان کزان زلف دو تاه افتد
گل اندر خوابگاه نرگس افتد گر وزد بویتولیکن عشق بازان را خسک در خوابگاه افتد
تو می رو مست و غلتان، کو هزاران توبه باطل شوچه غم دارد ازان شاهد که زاهد در گناه افتد؟
ز چشمت کاروان صبر من تاراج کافر شدمسلمانان، کسی دیده ست کاندر شهر راه افتد؟
تو جولان می زنی و طالبان چون گرد دنبالتمبادا کان عنان در دست مست او مخواه افتد
سرم خاک ره سروی که چون بینند بالایشکلاه افتد ز سر بر خاک و سر پیش کلاه افتد
هوس دارد که در پایت سراندازی کند خسروولیکن کسی گدا را راه پیش پادشاه افتد؟