شمارهٔ ۱۰۱۴
اگر سرو من در چمن جا بگیردعجب باشد، ار سرو بالا بگیرد
چو شانه کند زلف عنبر فشان راجهانی بوی عنبرین را بگیرد
به زلفش مدام از پی خون دلهاهمه موی او یک دگر را بگیرد
کسی کو گرفتار آن رو شد، او رادل از جمله روهای زیبا بگیرد
اگر بخت یاری دهد، آید آن مهشبی با من و جام و صهبا بگیرد
چنان مالم این چشم بر فرق پایشکه این دیده رنگ کف پا بگیرد
به دنبال آن سرو هر روز خسروچو باد صبا راه صحرا بگیرد