شمارهٔ ۹۵۰

وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)قافیه: سته۷ بیت

لب یار برهم چرا زد ز پستهچه موجب شکستن ز مشتی شکسته

شکر پیش آن لب دروغیست شیرینبیا به چندین گره بر نی قند بسته

بر آن آب عارض خط نازک اور غباریست بر خاطر ما نشسته

بچینم به مژگان همه خار راهشکز آسیب پایم نگردند خسته

نسیم صبا باد دستش دو پارهکه زلفت دو تای تو گیرد دو دسته

نه مهریست بر بسته دل را بروبستکه چون لاله داغیست از سینه رسته

کمال ار به آتش برد چون سپندتمگو با کس این سر مگر جسته جسته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و دل‌باختگی پرداخته و احساسات عاشقانه را به تصویر می‌کشد. شاعر از لب یار به عنوان نشانه‌ای از دلربایی یاد می‌کند و به این نکته اشاره دارد که چرا این زیبایی و شیرینی باعث آزردگی و شکستن دل شده است. او به شیرینی و تلخی عشق، و همچنین به درد و رنجی که به خاطر عشق متحمل می‌شود، اشاره می‌کند. شاعر از درد جدایی و عشق ناکام سخن می‌گوید و از عشق به عنوان آتشی که می‌سوزاند، یاد می‌کند. این شعر در نهایت احساس عمیق و غمناک عاشق را به خوبی بیان می‌کند.