شمارهٔ ۹۵۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اریمهمه۷ بیت

ما جگر سوختگان داغ تو داریم همهمرهمی بخش که مجروح و نگاریم همه

ساقیا گر نظری هست به مخمورانتبدو چشم تو که در عین خماریم همه

درد دردی زخم عشق به پیمانه برارکز طرب نعره مستانه برآریم همه

سیل مژگان و نم دیده اگر می طلبیهر چه زینها طلبی در نظر آریم همه

مفلسانیم اگر دست نداریم به هیچچون تو داریم به معنی همه داریم همه

بود عهدی که نگیریم دمی بی تو قرارهمچنان بر سر عهدیم و قراریم همه

سر و جان خواستی ای جان گرامی ز کمالهمه سهل است بیا تا بسپاریم همه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسی عمیق از عشق و دلتنگی می‌پردازد. شاعر به معشوقه‌اش اظهار می‌کند که همه‌ی آن‌هایی که عاشق او هستند، داغ و اندوهی در دل دارند و خواستار مرهمی برای زخم‌هایشان هستند. او از ساقی می‌خواهد که به خاطر مستی و خمار عاشقان نگاهی بیندازد. درد و شوق عشق را به ویژه در نوای مستانه و اشک‌های عاشقانه تجلی می‌دهد. همچنین، اگرچه فقیرند و چیزی ندارند، اما معانی عمیق عشق را دارند و بدون معشوق نمی‌توانند آرامش یابند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که به او نزدیک شود و محبتش را بپذیرد، تا بتوانند همه چیز را به هم بسپارند.