شمارهٔ ۹۴۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اده۷ بیت

در پای تو تنها به سر ماست فتادهخلقیست به آن خاک قدم روی نهاده

از بیم رقیب تو کزین در همه را راندخون مژهای پیش تو یک دم نستاده

دل مهر لب لعل تو دارد همه دانندپیدا بود از جام تنک جوهر باده

شرمنده نیم از دهن او بدو بوسیکآن وعده بسی داده ولی هیچ نداده

هرچند شه ما به وفا سخت بخیل استهستند گدایان به دعا دست گشاده

درد آرچه زبادست ز هجران تو ما رااز بیم ملامت نتوان گفت زیاده

بگذر به کمال از دل او پرس که گویندمن عاد مریضا فله اجر شهاده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلدادگی به معشوق و درد ناشی از جدایی است. شاعر به خاک پای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که همه موجودات به یاد او رنج می‌کشند. به دلیل ترس از رقیب، عاشقان از ابراز عشق خود ناتوان‌اند. شاعر حسرتی عمیق از نرسیدن به لب‌های معشوق دارد و از طرفی می‌داند که عشق او، حتی اگر با وعده‌های ناتمام همراه باشد، هنوز هم دلچسب است. در نهایت، دردی که از جدایی می‌کشد را با ترس از ملامت دیگران ذکر می‌کند و از معشوقش می‌خواهد که به حال دل عاشقانی که بیمار عشق او هستند، توجه کند.