شمارهٔ ۹۳۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اریبه۷ بیت

تا توانی دل مشتاق بدست آری بهجانب بار و وفادار نگه داری به

با چنین زلف خوش و خال خوش و روی چو ماهمهر ورزی کنیه و ترک جفا کاری به

صاحب روی نکو را به همه حال که هسترسم دلجوئی و آئین وفاداری به

گر به بالین ضعیفان گذری خواهی کردصحت خویش نخواهیم که بیماری به

هوس صحبت باری اگرت می افتدبا رقیبان مخالف نکنی یاری به

برو ای زاهد شبخیز ز پیشم که مرابا خیال رخ او خواب ز بیداری به

گر کند طوطی طبعت هوس نطق کمالببری نام لب بار و شکر باری به

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت عشق و وفاداری اشاره می‌کند و از دل مهرورز و خوش‌رویی می‌گوید که باید نسبت به معشوق خود نشان دهد. او تأکید می‌کند که با وجود زیبایی‌ها، باید از جفا و بی‌وفایی دوری کرد و به حمایت از کسانی که نیازمند هستند پرداخت. همچنین، شاعر در نهایت به زاهدی که از دنیای مادی کناره‌گیری کرده، می‌گوید که او را رها کند زیرا عشق واقعی او را از خواب غفلت بیدار کرده است. به طور کلی، شعر بر اهمیت عشق، وفاداری و حفظ روحیه مثبت تأکید دارد.