شمارهٔ ۹۳۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اه۷ بیت

برهگذار قد بار دیدم از ناگاهکدام قد الفی بود در میانه راه

کدام الف که ز لطفش الف ندارد هیچبه طبع راست ازین حرف شده کسی آگاه

نظارة به تماشاگهی نمی بینیمبه از جمال تو چندانکه می کنیم نگاه

فرشته شوق رخت گر گنه نویسد و جرمصحیفة عمل بنده بر بود ز گناه

خط تا شده موران مرید از آن بستهمیانه به خدمت و پوشیده نیز جامه سیاه

به رقص بند نبای تو گر گشاده شودز اهل خرقه برآید هزار ناله و آه

کمال اهل ریا را بگو به حلقه ذکرچه عربده است و غلو لااله الا الله

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویرسازی از یک لحظه ناگهانی پرداخته است که در آن به زیبایی و قدی می‌نگرد که نشان از محبت خداوند دارد. او به جنبه‌های معنا و حقیقت انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که کسی ممکن است از لطف الهی غافل بماند. شاعر همچنین به تأثیر نگاه کردن به جمال الهی و زیبایی‌های عرفانی اشاره می‌کند و از خطاهای انسانی و توبه صحبت می‌کند. او به دورویی افراد ریاکار و رفتارهای ناهنجار در مراسم مذهبی انتقاد می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که در دل عبا و ظاهر، باید توبه و صداقت وجود داشته باشد.