شمارهٔ ۹۰۲
وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)قافیه: انکو۷ بیت
دو بوسم که گفتی اگر گویم آن کومرا آن زبان کو ترا آن دهان کو
کمر گفته بودی که بندم بخونتکمر خود ببندی نگونی میان کو
دلت زود گفتی بر آتش نشانمنشانی ولیکن ازین دل نشان کو
فشاندم سر زلف نو ریخت جانهابرین در چو من عاشق جانفشان کو
تو چاک گریبان ماه گر بدوزیبه اندازه چاکها ریسمان کو
اگر از طبیبیم مرهم ستانیبقدر الم مرهمش در دکان کو
کمال از تو دلبر دل و عقل جویدکسی این چه داند کجا رفت و آن کو