شمارهٔ ۸۸۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: کن۶ بیت

هر دمی با دگری ناز مکنچشم بر روی خسان باز مکن

چون نصیبی دهی از درد مرادگری را بمن انباز مکن ناز کن

می کنم ناز دگر از تو نیازبار دگر ناز مکن مدد مردم غماز مکن

غمزه را جانب من نیز مسازآن نخستین ز من آغاز مکن

چون کنی ترک جفای همه کسبازش از کبر سرافراز مکن

گفته خاک ره ماست کمالخاک را این همه اعزاز مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس دلواپسی و غم شاعر درباره عشق و رابطه است. شاعر از معشوق می‌خواهد که با دیگران ناز نکند و به او توجه بیشتری داشته باشد. او به درد و رنجی اشاره می‌کند که از عشق به معشوق می‌کشد و علاقمند است که معشوق فقط به او توجه کند. همچنین، شاعر به نوعی حسادت و آسیب‌پذیری خود را در برابر محبت معشوق نشان می‌دهد و از او می‌خواهد که به یاد او باشد و با دیگران ناز نکند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مقام و اهمیت عشق باید مورد احترام قرار گیرد و از هر گونه کبر و خودبزرگ‌بینی پرهیز شود.