شمارهٔ ۸۷۵

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: رتوانگرفتن۷ بیت

گر قد همچو سروش در بر توان گرفتنعمر گذشته دیگر از سر توان گرفتن

گویند دل ز جانان بر گیر حاش للههرگز چگونه از جان دل بر توان گرفتن

در عمر خود گرفتم یک بوسه از دهانشگر بخت بار باشد دیگر توان گرفتن

هرگز بود که یک شب مست از درم در آیدکان فتنه را به مستی در بر توان گرفتن

تا کی به بوی زلفش مجمر توان نهادنتا کی به یاد لعلش ساغر توان گرفتن

جان و سرو دل و زر کردم نثار پایشبهر متاع سهلی دل بر توان گرفتن

دایم کمال شعرش در روی خود بمالدسحر حلال باشد در زر توان گرفتن

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و معشوق خود اشاره دارد و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از قدرت عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که اگرچه عمرش از دست رفته، اما دل نمی‌تواند از معشوق دور شود. او به بوسه‌ای که از معشوقش گرفته اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که به رغم تلاش‌هایش، هرگز نمی‌تواند عشق و زیبایی معشوق را فراموش کند. شاعر همچنین از جنبه‌های مختلف عشق و زیبایی‌های معشوقش مثل زلف و لب او سخن می‌گوید و بیان می‌کند که برای معشوقش آماده است تا از هر چیزی بگذرد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که شعر و زیبایی معشوق همواره در زندگی‌اش باقی خواهد ماند.