شمارهٔ ۸۵۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: من۷ بیت

دوستان مرحمتی بر دل بیچاره منکه برفت از بر من بار ستمکاره من

دل نهادم من مسکین به هلاک تن خویشچه کنم در غم او نیست جز این چاره من

وای بر جان من از بی کسی و تنهانیگر نبودی غم او مونس و غمخوارة من

هوس لعل لب او به خرابات مغانکرد صد باره گرو خرقه صد پاره من

ای صبا گر گذر از کوی دلارام کنیباز پرسی خبری زآن دل آوارة من

دارم امروز سر آنکه کتم جانبازیتا قدم رنجه کند دوست به نظاره من

گر نیاره به زبان سوز تو چون شمع کمالخود گواهست بر او گونه رخسارة من

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل‌تنگی و درد ناشی از جدایی از محبوبش می‌گوید. او احساس تنهایی و بی‌کسی می‌کند و غم محبوبش تنها مونس و همدم اوست. شاعر به یاد لب‌های محبوبش که او را به دنیای خوشی‌ها و خرابات می‌برد، می‌افتد و آرزو دارد اگر نسیمی از آن دیار بوزد، خبری از محبوبش بیاورد. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که اگر درد عشق را نتوان به زبان آورد، چهره‌اش گواهی بر این احساسات خواهد بود. در کل، شعر روایتگر رنج و احساس عمیق عاشقانه است.