شمارهٔ ۸۵۴

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)۷ بیت

راز عشقت ز دل آمد به زبانمهر در ذره نهفتن نتوان

گفتی از چشم تو خون می آیدهرچه می آید ازو در گذران

دهنت دیدم و گفتم شکر استگفتمت هرچه خوش آمد به دهان

الاف اگر زد به قدت سرو چمنگویش اینک گز و اینک میدان

نسبت روی تو کردیم به ماهماه چرخی بزد از شادی آن

گفته خون تو ریزیم و کمالاز انتظارم چه کشی باش بر آن

حاکمی خواه بکش خواه ببخشبندهامه خواه بخوان خواه بران

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و احساس عمیق شاعر نسبت به معشوقه‌اش می‌پردازد. شاعر می‌گوید که راز عشقش از دل به زبان آمده و نمی‌تواند مهر و عشق را در دل پنهان کند. او به معشوقه‌اش می‌گوید که از چشمانش اشک می‌ریزد و هر چیزی که به ذهنش می‌رسد، از او می‌گذرد. شاعر به زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که او را به ماه تشبیه کرده است. در ادامه، شاعر به انتظار و درد عشق اشاره می‌کند و از معشوقه‌اش می‌خواهد که با او مهربان باشد یا او را رها کند. در نهایت، او از قدرت معشوقه‌اش به عنوان حاکم عشق یاد می‌کند که می‌تواند او را ببخشد یا تنبیه کند.