شمارهٔ ۸۴۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انرنجدزمن۷ بیت

دلبر نازک دل من هر زمان رنجد ز منگریش گویم به جان ماند به جان رنجد ز من

گر ببندم نقش بوسش در خیال آید به جنگرا بر آرم نام آن لب بر زبان رنجد ز من

گر بگویم نیست در خوبان مسلمانی و رحمزین شکایت ها نخست آن داستان رنجد ز من

فتنه انگیزی و شوخی را اگر عیبی نهماول آن چشم آنگهی آن ابروان رنجد ز من

دوست دارم ز خوبانش همه دانند گومن چه غم دارم گر این آزارد آن رنجد ز من

خاطر جان جهان من چو باشد برقرارسهل باشد گر دل خلق جهان رنجد ز من

دردسر کم ده به ناله آن سگ کورا کمالگر نمی خواهی که بار مهربان رنجد ز من

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات عمیق و عشق خود به محبوب سخن می‌گوید. او می‌گوید که هر زمان محبوبش از او ناراضی باشد، دلش به درد می‌آید و از این رنج‌ها رنج می‌برد. شاعر به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی خیال بوسیدن لب‌های او نیز برایش چالش‌برانگیز است. همچنین، او از درد و رنج ناشی از بی‌مهری‌ها و انتقادها به محبوب می‌گوید و این که حتی اگر دیگران درباره او نظری بد داشته باشند، باز هم این رنج‌های عاشقانه را به جان می‌خرد. نهایتاً، او از محبوب می‌خواهد که با مهربانی خود، از رنج او بکاهد. این غزل پر از احساس عشق، درد و جستجوی آرامش است.