شمارهٔ ۸۴۶

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: انرسان۷ بیت

دلا نحفه جان به جانان رساننیاز گدا پیش سلطان رسان

زمین بوس موران سر زیر پایبه خاک جناب سلیمان رسان

شنیدم که چشمش مسلمان کش استمرا پیش آن نامسلمان رسان

از آن زلف دلبند و چاه ذقنمژده بند و زندان رسان

حدیث سر ما و پای حبیبچو از سر گرفتی به پایان رسان

از اشک من این ماجرا گوش دادیکایک به درهای غلطان رسان

از سیلاب مژگان درود کمالبه جیحون خوارزم و باران رسان

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل به عشق و اشتیاق به محبوب اشاره دارد و شاعر از دلِ تنگ و آرزوهای خود سخن می‌گوید. او در خواسته‌هایش به‌طور استعاری به نیاز گدایان پیش سلطان، بوسه زدن مورچه‌ها بر خاک سلطنت سلیمان و چشم محبوب که جانسوز است اشاره می‌کند. شاعر به زیبایی‌های محبوب و تأثیر آن‌ها بر خود اشاره می‌کند و از اشک‌ها و آرزو‌هایش می‌گوید که به دروازه‌های محبّت و رحمت می‌رسد. به‌طور کلی، این اشعار حول محور عشق و فراق می‌چرخد و احساسات عمیق شاعر را بیان می‌کند.