شمارهٔ ۸۳۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارامدن۷ بیت

بر درت بی آب شد اشکم ز بسیار آمدنبعد ازین خون خواهد از چشم گهربار آمدن

ای دل ار آهنگ آن در میکنی چون آه خویشباید از خود شد بدر آنگه بر بار آمدن

گر به صد بندم نگه دارند چون آب روانخواهم از شوق گلی گریان به گلزار آمدن

چون بدور رویش ای گل حسن نتوانی فروختاز چمن دامن کشان تا کی به بازار آمدن

زاهدا شرمت نمی آید از آن چشمان مستپیش اصحاب نظر تا چند هشیار آمدن

گر ملولی کامدم پیش تو دشنامم مدةور دهی از ذوق آن خواهم دگر بار آمدن

چون طبیب عاشقانی رنجه شو سوی کمالهست قانون اطبا پیش بیمار آمدن

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل به بیان احساسات عمیق عاشقانه و اشتیاق به وصال محبوب پرداخته است. گوینده از درد فراق می‌گوید و اینکه با هر بار آمدن به در محبوب، اشک‌هایش بی آب و بی‌اثر می‌شود. او به عشقش اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی اگر فراقش طول بکشد و به سختی برگردد، همچنان دلش می‌خواهد به سوی محبوب برود. در ادامه، او به زیبایی محبوب و اثر آن بر روحش می‌پردازد و از هشیاری و بی‌توجهی دیگران به عشق و مستی خود می‌نالد. همچنین، گوینده به نقش طبیب در این عشق و رنج اشاره می‌کند و خواهان درمان قلب خود است. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده تعهد و علاقه عمیق فرد عاشق به محبوبش است.