شمارهٔ ۸۲۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ردمن۷ بیت

ای نهاده بار هجران بر دل پر درد منتا چه آید بعد از این بر جان عم پرورد من

ای صبا گر بوی او داری چه داری زود باشورنه چون من رفته باشم در نیابی گرد من

مردم چشمم بخون دل برای روی خلقآب و رنگی باز می آرد بروی زرد من

شب همه شب اشک میریزم بزاری همچو شمعنسبتی دارد همانا درد او با درد من

ابرتر دامن همی گرید ز اشک گرم منکوه سنگین دل همی نالد ز آه سرد من

در میان خاک و خون می خفتم و خون میخورمخواب و خورد کس مبادا همچو خواب خوردمن

ای کمال آندم که با من خلوتی افتد تراگر تو خود جان عزیزی نیستی در خورد من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و عذاب عشق و جدایی است. شاعر از بار سنگین هجران و تأثیر آن بر دلش سخن می‌گوید. او به صبا می‌گوید که اگر بوی معشوق را دارد، باید سریع‌تر بیاید وگرنه بعد از رفتنش، او را نخواهد یافت. شاعر از اشک و غم شبانه‌اش می‌گوید و به نسبت دردهایش با دیگران اشاره می‌کند. او همچنین از حال خراب خود در میان خاک و خون صحبت می‌کند و در نهایت به امید خلوتی با محبوبش اشاره می‌کند، به‌گونه‌ای که او را گرانقدر می‌داند. این شعر حس عمیق تنهایی و عواطف عاشقانه را به تصویر می‌کشد.