شمارهٔ ۷۷۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ونمیکنم۷ بیت

گفت دلدارم که از هجران دلت خون می‌کنمگفتم ار خون شد ورا از دیده بیرون می‌کنم

نیست با بارم خلافی غیر از این مقدار بسگر بلا کم می‌کند من ناله افزون می‌کنم

گر که او شیرین شود من می‌شوم فرهاد اوگر که او لیلی شود من کار مجنون می‌کنم

گر که با ما بر سر بی‌مهری و کین هست چرختکیه بر لطف و عطای ذات بی‌چون می‌کنم

در پی کشف حقایق با سری پرشور و شوقسپر در دامان کره و دشت و هامون می‌کنم

با تلاش و کوشش اندر راه کسب علم و فضلخویشتن را بی‌نیاز از گنج قارون می‌کنم

مار اگر افسون شد و با ورد می‌گوید کمالاژدهای نفس را یک ورد افسون می‌کنم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد ناشی از جدایی است. شاعر در ابیات مختلف، از احساسات عمیق خود نسبت به محبوب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که اگر محبوب او دچار درد یا رنج شود، او نیز دچار عذاب می‌شود. او می‌گوید که در هر شرایطی، خواه محبوب شیرین باشد یا بی‌محبت، او به عشق و وفاداری خود ادامه می‌دهد. همچنین، شاعر بر اهمیت تلاش و کوشش در راه کسب علم و حقیقت تأکید کرده و به نوعی، خود را از دلدادگی و آزارهایی که از طرف روزگار می‌بیند، مستحکم و بی‌نیاز می‌سازد. نهایتاً، او از قدرت کلام و تلاش برای تسلط بر نفس خود می‌گوید.