شمارهٔ ۷۳۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: رداشتم۵ بیت

دوش بی روی تو روی از خون دل برداشتمبار بر دل پای در گل دست بر سر داشتم

داده جان بر باد و برخاک درت بنهاده رویدیده غرق آب و دل در عین آذر داشتم

بی فروغ شمع روی مجلس آرایت چو شمعاشک چون سیم روان بر روی چون زر داشتم

در خیال لعل گوهر پوش لوء لو، پاش تودامن مژگان پر از یاقوت أحمر داشتم

تا سحر همچون کمال از انتظار وعده استسر به زانو چشم برره گوش بر در داشتم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق اشاره دارد. شاعر از غم و اندوه خود به خاطر دوری معشوق می‌گوید. او تمام دلش را به درد و فشار ناشی از این دوری داده و در انتظار دیدار معشوق به سر می‌برد. چهره معشوق را مانند نوری در تاریکی توصیف می‌کند که بدون حضور او، همه چیز بی‌فروغ و تاریک است. شاعر با توصیف اشک‌ها و حسرت‌هایش، عواطف شدید خود را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که شب‌ها با فکر و آرزوی معشوق بر زانو نشسته و به در انتظار اوست.