شمارهٔ ۷۳۱
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)قافیه: انم۵ بیت
رحمت آری و کنی چاره این درد نهانمگر بدانی که ز هجر تو چسان میگذرانم
چند در کوی تو بربوی تو برخاک نشینمآتش سینه به آب مژه تا چند نشانم
در کمند خودم آوردی و چون تیر بجستیکی کمان ابروی من بر نو به این بود گمانم
روی زردم نگر و روی نگردان که نشایداشک من بین و چو اشک از نظر خویش مرانم
جان به رسمی چو به پای تو کمال اندازدقدمی رنجه کن ای جان و ز خود باز رهانم