شمارهٔ ۷۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رازمندریغداشت۷ بیت

آن نور دیده یک نظر از من دریغ داشتتیری ز غمزه بر جگر از من دریغ داشت

میشد نکو به زخم دگر زخم سینه امدردا که مرهم دگر از من دریغ داشت

او دانه درست و منش مشتری دریغ کردکان در رقیب بد گهر از من دریغ داشت

روشن نگشت شانه چشمم به صد چراغتا خاک کوی و کرد در از من دریغ داشت

از خاک پاش بود خیر باد صبح راسردی نگر که این خبر از من دریغ داشت

وصل خود ار چه داشت ز کم طالبان دریغطالع نگر که بیشتر از من دریغ داشت

نام کمال طوطی شیرین سخن نهادوین طرفه کان دو لب شکر از من دریغ داشت

خلاصه

هوش مصنوعی: اشعار بیانگر احساس عمیق ناامیدی و حسرت گوینده است. او از فردی محبوب یاد می‌کند که توجه و محبتش را از او دریغ کرده و این امر باعث رنج و درد او شده است. گوینده به زخم‌های ناشی از این بی‌توجهی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی مرهمی برای این زخم‌ها نیز از او دریغ شده است. او احساس می‌کند که تمام زیبایی‌ها و شادی‌ها از او گرفته شده و طالع بدش او را به شدت آزار می‌دهد. در نهایت، آنچه را که از محبوبش خواسته، آرزو می‌کند که دریافت کند، اما معلوم است که این خواسته‌ها نیز به او داده نشده است.