شمارهٔ ۷۲۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارهم۷ بیت

دل برفت از دست ما تنها نه دل دلدار همسینه از داغ جدانی خسته و انگار هم

آخر آمد روز وصل و روزگار عیش نیزچشم خوابانید بخت و دولت بیدار هم

گر بگویم پیش باران درد بی باری خویشبر من بیدل بگرید بار هم اغیار هم

بیوفانی بین کزو جز پرسشم امید نیستخاطر باری نمیجوید بدین مقدار هم

گر برنجاند مرا بسیار تر از دیگرانهم نرنجم بلکه دارم منت بسیار هم

تا غم و اندوه او غمخوار و مونس شد مرافارغ و آسوده ام از مونس و غمخوار هم

با رخ او مهر پنهان چند میورزی کمالکاین سخن در کوی شد مشهور و در بازار هم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اندوه جدایی و تنهایی سخن می‌گوید که نه تنها دل او بلکه دل محبوبش نیز رنج می‌برد. او به روز وصال و شادی نزدیک می‌شود و بخت و دولت او بیدار می‌شوند. اگرچه درد و رنج خود را پیش باران می‌گوید، اما انتظار حمایت و همدلی دارد. شاعر اشاره می‌کند که در ارتباط با محبوبش شکایت نمی‌کند و حتی اگر از او ناراحت شود، باز هم از او ممنون است. او به این سمت می‌رود که اگر غم محبوبش با او باشد، از دیگر مونس‌ها بی‌نیاز است و در نهایت تأکید می‌کند که محبت نسبت به محبوبش نباید در کوی و بازار مطرح شود.