شمارهٔ ۷۱۰

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ردارم۵ بیت

جان دارم و دل دارم سر دارم و زر دارمگر از تو رسد فرمان دل از همه بر دارم

تو عمر منی زآن وجه من بی تو نخواهم جانتو چشم منی زآن رو من با تو نظر دارم

من هیچ نمی مانم با زاهد خشک امااو دامن تر دارد من دیدهٔ تر دارم

از آه سحر صوفی بزدای دل تیرهکاین آینه روشن من از آه سحر دارم

گویند کمال از تو عیب است نظر بازیگر عیب من این باشد من خود چه هنر دارم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق را بیان می‌کند. او خود را دارای جان و دل می‌داند و می‌گوید که زندگی‌اش وابسته به معشوق است. او همچنین به تفاوت خود با زاهدان (رهبران دینی خشک) اشاره می‌کند و می‌گوید که او احساسات و اشک‌هایش را نسبت به معشوق ابراز می‌کند. در پایان، او به انتقاد از قضاوت دیگران درباره عیوبش می‌پردازد و تأکید می‌کند که اگر نظر بازی و عشق به معشوق عیب است، او از آن عیب هیچ ابایی ندارد و این نشان‌گر هنر اوست.