شمارهٔ ۷۰۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اگفتمچهگفتم۷ بیت

ترا گر بی وفا گفتم چه گفتمغلط گفتم خطا گفتم چه گفتم

اگر گفتم ستم چندین روا نیستحدیث ناروا گفتم چه گفتم

به همه دشنام من گفتی چه گفتییکی را صد دعا گفتم چه گفتم

من بیدل دوای دیده ریشبرون ز آن خاک پا گفتم چه گفتم

من خاکی به خاک آستانتحدیث تونیا گفتم چه گفتم

دل من با چنان بیگانه خونیکجا شد آشنا گفتم چه گفتم

کمال آهسته میپرسی چه گفتینمیپرسی مرا گفتم چه گفتم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات متناقض خود و اشتباهاتش سخن می‌گوید. او به شخصی بیوفا اشاره می‌کند و اظهار می‌کند که اگر حرف‌های بدی زده، ممکن است نادرست بوده باشد. شاعر به ناامیدی و ناخرسندی خود از وضعیتی که در آن قرار دارد، اشاره می‌کند و از ابراز عشق و دوستی‌هایش می‌گوید. او نسبت به دردهایش و احساس بیگانگی‌اش از دلش می‌گوید و در نهایت از شخصی به نام کمال می‌خواهد که بیشتر از او بپرسد، نه فقط درباره‌ آنچه گفته، بلکه درباره احساسات واقعی‌اش. شعر در بر گیرندهٔ مضامین عشق، ناامیدی و درک عمیق احساسات است.