شمارهٔ ۶۶۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: نگ۷ بیت

نارگی می جنبدم در تن چو چنگباشه آهنگم بمیهای چو زنگ

زاهدا رزق از ازل بنهاده اندبر کف ما جام و در دست تو سنگ

نیست ما را در میان مال پدربا منت جان برادر چیست جنگ

سلسبیل ما و حور اینک بنقدساقی گلبو شراب لاله رنگ

ساقیا می ده که شاهد رخ نمودموسم گل شد چه فرمائی درنگ

چون دهان و زلف او بی عکس جامهسته بر مستان جهان تاریک و تنگ

می به آواز پریشم خور کمالمطربی گر آیدت روزی به چنگ

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان حال و هوای خود در می‌گساری می‌پردازد. او از شادی و شور زندگی، زیبایی‌های طبیعت و لذت‌های عشق و دوست داشتن سخن می‌گوید. اشاره به نداشتن مال و عدم نیاز به ثروت پدر مشخص می‌کند که خوشبختی او در چیزهای فانی و مادی نیست. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب بیاورد و از زیبایی‌های محبوبش لذت ببرد و از زندگی و عشق در لحظه حال بهره ببرد، چرا که زمان به سرعت می‌گذرد و باید از آن استفاده کرد. در نهایت، او به اهمیت موسیقی و هنر در زندگی اشاره می‌کند و امیدوار است که روزی به او برسد.