شمارهٔ ۶۳۸
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وش۷ بیت
گر زلف دراز فکنی از طرف بناگوشبسیار سر افتد به قدم های تو از دوش
هر گاه که به وصغ دو رخ خوب تو افتمدارم چو سر زلف تو از هر طرفی گوش
نتوان با زبان با تو غمی گفت چو خامهاز دست تو بر خویش همی پیچم و خاموش
چندانکه بگویی نروم از سر کویشگر زانکه روم از سخن او روم از هوش
ای عاشق خام از لب او نوش نه از جامباری ز منی نوش که باشد همگی نوش
چون فاتحه بر خوان وصال آن لب شیرینهرگز چو نمی خواند مرا کرد فراموش
می نوش کمال این می و می پوش ز زاهدبر رغم مخالف به خوشی می خور و می نوش