شمارهٔ ۶۳۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اندنش۷ بیت

دل که دلداری ندارد دل نشاید خواندنشنیست عاشق گر نباشد رسم جان افشاندنش

گرچه افتادست بر خاک رهش گلگون اشکتا مجالی هست خواهیم از پی او راندنش

سهل باشد گر کنار ما گرفت از گریه آببر کنار آب چون گل گر توان بنشاندنش

سرو می گویند از آن قامت به حیرت مانده استز آنچه می گویند می ماند به بکجا ماندنش

خنده او میکشد ما را سرش بازیم و جانزآنکه طفل است و به بازی میتوان خنداندنش

گر بخواهد عود پیش زلف و خالت عود سوزچوب می باید نخستین آنگهی سوزاندنش

پیش روی بار از ناسوختن نرسد کمالزاهدا تا کی ز آتش دم به دم ترساندنش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره پیچیدگی‌های عشق و دلشکستگی است. شاعر از بی‌دلی و کمبود دلشادی در عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که بدون وجود عشق، دل نمی‌تواند شعر بخواند. همچنین به سختی‌ها و غم‌هایی که عاشق به خاطر معشوق خود تحمل می‌کند اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه معشوق ممکن است به آن‌ها توجه نکند، اما عاشق هنوز به دنبالش می‌دوید. شعر نشان می‌دهد که مشکلات و دردهای عشق همواره وجود دارند و گاهی اوقات برای رسیدن به عشق واقعی، باید از مشکلات عبور کرد. ترس از آتش عشق و تلاش برای درک آن نیز از دیگر موضوعات مطرح شده در این شعر است.