شمارهٔ ۶۳۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ورش۷ بیت

دل مسکین که می بینی ازینسان بی زر و زورشبه کوی میکده کردند خوبان مفلس و عورش

شراب لعل می نوشم من از جامِ زمرّد گون که زاهد افعی وقت است و میسازم بدین کورش

به قصدِ جامِ ما در دست دارد سنگها ، یا ربنماند محتسب وآنها بماند بر سر گورش

ز حالِ رفتگانِ ما ، مگو با ما دگر ساقیکه سازد بادة تلخِ تو ، آبِ دیده ی شورش

سلیمان گر که در جوفِ هوا تختَش کشیدندیکنون چون جو شد اندر خاک و هر سو می کشد مورش

جهان با جمله لذآتش به زنبور عسل ماندکه شیرینیش بسیار است و زان افزون شر و شورش

کمال از ضعف تن چون شمع دارد زرفِشان چهرهمیسّر کِی شود وصلِ بتان ، با این زر و زورش

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف حال دل مسکین و بی‌پناهی او می‌پردازد. او از زندگی در کوی میکده و نوشیدن شراب لعل سخن می‌گوید و به تضاد بین دنیا و زاهدی که با انگل‌ها زندگی می‌کند اشاره دارد. شاعر به ناامیدی از حال گذشتگان و تلخی زندگی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که دنیا با تمام لذتش، در باطن پر از درد و آشفتگی است. در نهایت، او به زرق و برق ظاهری دنیایی اشاره می‌کند که در واقع از ضعف و نقصان رنج می‌برد و بر این نکته تأکید دارد که زیبایی در واقعیت، با قدرت و ثروت گره خورده است.