شمارهٔ ۶۱۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ویتوبس۷ بیت

گر به مسجد نروم قبله من روی تو بسبعد ازین گوشه محراب من ابروی تو بس

عذر خواهان گناهان شبان روزی منغم روی تو و آشفتگی موی تو بس

روز محشر که بیارد همه کس دستاویزمن سودا زده را حلقه گیسوی تو بس

حور عین گر نگشاید در فردوس مراهوس روی تو و خاک سر کوی تو بس

ور شرابش ندهد ساقی رضوان بهشتسر خوش نرگس جادوی را بوی تو بس

باغیانا نروم دیدن باغ نو که شددیده را با قدش از سرو لب جوی تو بس

نیست حاجت که کشی تیغ به آزار کمالکه به خون ریختنش غمزة جادوی تو بس

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد عشق عمیق و وابستگی شاعر به معشوقش است. شاعر بیان می‌کند که اگر به مسجد نرود، قبله‌اش چهره محبوبش خواهد بود و هر چیزی که در زندگی‌اش وجود دارد، تحت‌الشعاع عشق و زیبایی او قرار می‌گیرد. او به گناهانی که مرتکب شده نیز اشاره می‌کند و این که یاد معشوق و حال‌وروزش برایش کافی است. شاعر به روز قیامت اشاره می‌کند و می‌گوید در آن روز نیز تنها حلقه موی محبوبش برایش کافی است. او نه به بهشت و نه به شیرینی‌های آن نیازی ندارد؛ چرا که عشق و زیبایی محبوبش برایش کافی است. در نهایت، خاطر نشان می‌کند که حتی دم از زیبایی و کمال هم نمی‌زند، چون جاذبه و نگاه معشوقش برایش کافی است.