شمارهٔ ۶۰۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: از۶ بیت

زاهد شهرم و صاحب نظر و شاهد بازشسته سجاده به می کرده به میخانه نماز

طاعت باده پرستان چه به مسجد چه بدیرعشق ورزیدن رندان چه حقیقت چه مجاز

دیگران معتقد زهد و نمازند هنوزما به مقصود رسیدیم برندی و نیاز

آستان در تو منزل شهبازان استمگسان را چه محل بر سر کویت پرواز

بنده طالع شوریده خویشم که مرادر سر زلف پریشانش بشد عمر دراز

برسان هر سئم و جور که خواهی به کمالخوش بود بر دل محمود ستم های ایاز

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضاد بین زهد و عشق اشاره می‌کند. او خود را زاهدی می‌داند که در عین حال به میخانه رفته و از باده‌پرستی لذت می‌برد. وی به طرز زندگی و باورهای دیگران که همچنان به زهد و نماز پایبندند، انتقاد می‌کند و می‌گوید ما به حقیقت عشق و نیاز رسیده‌ایم. شاعر از مقام و منزلت عشق می‌گوید و بر این باور است که زندگی در عشق واقعی و رهایی از قید و بندهای سنتی می‌تواند به خوشبختی و کمال برسد. او به عشق و شوریدگی خود در کمال احساسات اشاره می‌کند و بر وعی از قدرت و زیبایی عشق تأکید می‌کند.