شمارهٔ ۶۰۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اننیز۷ بیت

سر من خاک پایت باد و جان نیزکه در پای تو خوشتر این و آن نیز

چگونه در حریم او نهم پایکه نگذارنده سر بر آستان نیز

بکویت جز صبا کس را گذر نیستولیکن غیرتم آید از آن نیز

چه تنگ است آن شکر یعنی دهانتکه وهم آنجا نمی گنجد گمان نیز

دل آواره من تا کجا شدکرو نامی نمی یابم نشان نیز

تواند بوده دل جای غم توچه جای دل که جان ناتوان نیز

کمال آن شب که در چرخ آید آن ماهزجان دستی بر افشان وز جهان نیز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و محبت عمیق شاعر نسبت به معشوق اشاره دارد. شاعر اذعان می‌کند که تمام وجودش در فدای معشوق است و هیچ چیز دیگری برای او اهمیت ندارد. او از احساس ناتوانی و نگرانی از اینکه نتواند به درستی در کنار معشوق باشد صحبت می‌کند و به زیبایی و شیرینی کلام معشوق اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به جستجوی نام و نشان معشوق که به دور از دسترس اوست، مواردی از دل تنگ و آواره‌اش را بیان می‌کند. در انتها، به زیبایی ماه در شب و تأثیر آن بر احساساتش اشاره می‌کند.